Hepimizin gönlünde bir şampiyona sahip olmak yatar. Kimimiz, aşım sezonu öncesi üniversite sınavına hazırlanır gibi pedigri çalışırız. Kimimiz, doğacak tayımızın pedigrisine bakıp hayal kurarız. İşte böyle bir şeydir atçılık hiç tükenmeyen bir umut dünyası… Hep bir şampiyona sahip olma rüyası…

Peki bu rüyaların gerçek olması imkansız mı? Hayır değil. Bilinç ve ne yazık ki para bu işte gerekli iki önemli unsur… Ancak ne parasız bilinç, nede bilinçsizce harcanan para bu işin sırrı değil…

Gelin dünya’da bu işin sırrını çözmüş ve nice şampiyonlar yetiştirmiş insanlara bir göz atalım. 

Fransız atçılığı denildiğinde ilk akla gelen isimdir MARSEL BOUSSAC. Kendisi tekstil işiyle uğraşan zengin bir ailenin oğludur. Daha sonra yaptığı yatırımlarla servetine servet katar bugün hepimizin bildiği DIOR markası başta olmak üzere, medya patronluğu yaptığı işlerden bir kaçı. Peki, Mösyö BOUSSAC bu eşsiz servetinin gücü ile neler yapmıştır atçılıkta? 

Daha önceki yazılarımda belirttiğim gibi atlarda, yakın akraba eşleşmesi yani inbreeding gibi bilinçsizce yapıldığında felaket sonuçlar doğuran bir işi dikkatli incelemeyle doğru şekilde uygulamıştır. TOURBILLON, DJEBEL, PHARIS gibi aygırlar sahip olduğu nadide safkanlardan sadece bir kaçı. LA TROIENNE isimli kısrağı daha sonra Amerika’ya satılmış ve bu ülke atçılığında önemli rol oynamıştır. Bu değerli kısrağın ismini TJK aygırlarımızdan SEA HERO’nun pedigrisinde iki kere görebilirsiniz…
1930 -1960 yılları arasında tam 14 kere en fazla para kazanan eküri sahibi olan BOUSSAC 17 kere’de lider yetiştirici unvanını almıştır. 2. Dünya savaşı sırasında yaklaşık 600 atı Alman Nazilerce Macaristan ve Almanya’ya kaçırılmıştır. Bunların arasında meşhur aygır PHARIS’te vardır. GERMAN NATIONAL STUD’da görev yapan aygırları bugün Alman atlarının pedigrisinde bulunan dayanıklılık unsurunun en önemli öğesidir…

1978 yılında elinde bulundurduğu nadide safkanları tam 4.7 milyon sterline AGAKHAN Ekürisine satmıştır. Bakalım bir servet ödeyen 4.AGAKHAN bu safkanları nasıl değerlendirmiştir? Esasında AGAKHAN ekürisinin tarihi çok eskilere dayanır. NASRULLAH gibi bir aygır bu haradan çıkmıştır. Yine bugünkü dozaj teoremini ilk ortaya atan bu konuda çalışmalar yapan J.J VULLIER eküriye danışmanlık yapmış ölümünden sonra da bayan Vullier aynı görevi tam kırk yıl AGAKHAN ekürisinde yürütmüştür…

Bugün ekürinin başında olan KERİM AGAKHAN’ın atçılıkla tanışması 20 yaşında olur. Bu konuya girip girmemekte kararsız kalan AGAKHAN babasının da araba kazasında ölümünden sonra, bir yerde de mecburi olarak atçılığa adımını atar. Ve daha önce dediğim gibi Mösyö BOUSSAC'a servet ödeyen AGAKHAN yine 1.3milyon sterlin ödeyerek ANNA DUPRE’nin safkanlarını satın alır… Kendisi ile yapılan röportajlarından okuduğum kadarı ile ARC galibi ZARKAVA’nın 5. annesi şampiyon kısrak PETITE ETOILE'ü 4 yaşından sonrada koşmak ister fakat antrenörü buna izin vermez. Onun bir kısrak olduğunu ve haraya gitmesi gerektiğini söyler. Şiir yazamadığını, resim yapamadığını ancak içindeki yaratıcılık ruhunu at yetiştirmekle ortaya çıkardığını söyleyen AGAKHAN’ın bizlerin kulağına küpe olacak en güzel sözü “Yarış atı yetiştirmek doğayla satranç oynamaktır” olsa gerek… Son ARC galibi ZARKAVA yine kendisi gibi ARC galibi olan DALAKHANI’den gebe. Sanırım sayısızca mat ettiği doğayı bu eşleşme ile yine mat edecek gibi AGAKHAN…

1975 yılında kurulduğunu düşündüğümüz COOLMORE temelleri çok eskiye dayanır…
BİLGİ, TECRÜBE ve PARANIN birleşiminin en güzel örneğidir COOLMORE. Dedeleri aygırcılık yapan JOHN MAGNIER, efsanevi antrenör VINCENT O’BREIN ve zengin bir ailenin oğlu olan ROBERT SANGSTER… Alınacak atları ve eşleşmeleri MAGNIER yapar, SANGSTER parayı verir ve O’BREIN koşar… THE MINSTREL, SADLERS WELLS, DANEHILL, DANEHILL DANCER, GIANT’S CAUSEWAY ve daha niceleri bu üçlünün eserlerinden bir kaçıdır...

Fransa’nın en zengin adamlarından biri olan MARSEL BOUSSAC, yıllık geliri üç yüz milyon doların üzerinde olan AGAKHAN, değeri milyarlarca Euro eden COOLMORE hepsi de başarıyı bilinçli yetiştiricilik ile yakalamışlardır. Ne her iyi koşan atlarını aygır yapmışlar nede her yarış hayatı biten kısraklarını anneliğe ayırmışlardır. Gerektiği zaman hiç koşmamış bir taya milyonlar ödemişler, at parayla alınmaz dememişlerdir. Atçılıkta takım oyununa önem vermiş hara yöneticileri, danışmanlar tutmuşlardır. Biz zenginiz ne şirketler yönetiyoruz atçılığımı beceremeyeceğiz demeyip, antrenörlüğe soyunmamışlardır. Anlayacağınız biz ne yapıyorsak tersini yapmışlardır ve bu başarıları da hep tesadüfen olmuştur!!!
  
Sadun Oktav - 26 Eylül 2009
http://www.sadunoktavstud.com/